Historiek

_EEN MIDDELEEUWS VISSERSDORP HERLEEFT NA 500 JAAR...

Large

De verdwenen vissersnederzetting Walraversijde is één van de belangrijkste archeologische sites in Vlaanderen en één van de best bestudeerde middeleeuwse vissersgemeenschappen in Europa. Deze middeleeuwse nederzetting werd sinds april 1992 i.s.m. het Agentschap Onroerend Erfgoed systematisch onderzocht. In 2000 werd de site op een didactisch en archeologisch verantwoorde wijze voor het publiek opengesteld dankzij belangrijke financiële steun van Toerisme Vlaanderen en de Europese Unie.

 

Walraversijde werd genoemd naar een zekere Walraf. Het dorp lag oorspronkelijk ten noordwesten van het huidige Raversyde waar nu het strand is. In januari 1394, toen een zware storm o.a. een deel van Oostende onder water zette, werd ook Walraversijde zwaar getroffen. Hectaren land verdwenen onder het landinwaarts geblazen duinzand. De inwoners waren gedwongen te verhuizen en het dorp werd landinwaarts, achter de verstoven duinen heropgebouwd. Die duinen werden in 1399 verstevigd door de aanleg van een nieuwe dijk.

Een wandeling doorheen het gereconstrueerde middeleeuwse landschap brengt de bezoeker naar drie vissershuizen: het huis van de rijke reder, de woonst van de vissersweduwe, het huis van de bakker/visroker en zijn gezin en de rokerij/bakkerij. De bouw van deze vier gebouwen steunt op de resultaten van het archeologisch onderzoek. Ze werden zelfs met de originele middeleeuwse bakstenen van het dorp heropgebouwd. Alle voorwerpen in de huizen zijn getrouwe replica’s van de vondsten uit de voorbije jaren.