WO II aan de kust

_WO II aan de kust

Large

Ook tijdens de Tweede Wereldoorlog werd de duikboot het belangrijkste Duitse wapen op zee. De strijd verplaatste zich deze keer wel voornamelijk naar de Atlantische Oceaan, gezien de Atlantische kusten van Noorwegen tot en met Frankrijk in Duitse handen waren gevallen. De anti-duikboottactieken die de geallieerden toepasten aan het einde van de Eerste Wereldoorlog bleken niet langer succesvol in de grote oceaan. Door het toepassen van de Rudel-taktik (jagen in groepsverband) konden de Duitse duikboten ook konvooien aanvallen. Pas wanneer de geallieerden het luchtoverwicht behaalden en het vluchtbereik van de bommenwerpers de hele Oceaan overspande keerde het tij.

Het luchtoverwicht behaalden de geallieerden al in het begin van de oorlog, na de Battle of Britain in 1940. Hierna borg Hitler zijn invasieplannen voor Groot-Brittannië op. De kusten van de Barentszzee tot aan de Golf van Biskaje vormden vanaf dan tot de landing in Normandië het westfront. De aanvankelijk aanvallende Duitse houding werd verdedigend. Zeker toen Operatie Barbarossa (de invasie van Rusland in 1941) mislukte en het oostfront steeds meer troepen nodig had, probeerde men het dreigende tekort aan strijdkrachten in het westen op te vangen door de kustverdediging verder uit te bouwen onder de naam neue Westwall. Vanaf augustus 1942 verandert de naam in Atlantikwall, met verschillende bouwprogramma’s die intenser worden na de raid op Dieppe.

Na de mislukte raid op Dieppe werkten de geallieerden aan een nieuw invasieplan op basis van ervaringen, informatie van het verzet, luchtfoto’s, postkaarten, oefeningen in het veld,… Op 6 juni 1944, bijna 2 jaar later was het zover. Lang hield de Atlantikwall niet stand, het begin van de bevrijding van West-Europa was een feit.